مقایسه ایران و ژاپن
از ساليان بسيار دور، با افزايش سطح دانش و فهم بشر, كيفيت و وضعيت زندگي شان همواره در حال بهبود و ارتقا بوده است. بعد از انقلاب فرهنگي-اجتماعي اروپا (رنسانس) و متعاقب آن انقلاب صنعتي, موج پيشرفتهاي شتابان كشورهاي غربي آغاز گرديد. تنها كشور آسيايي كه تا حدي با جريان رشد قرنهاي نوزده و اوايل قرن بيستم ميلادي غرب همراه گرديد كشور ژاپن بود. بعد از رنسانس كه انقلابي فكري در اروپا رخ داد، پتانسيلهاي فراوان اين ملل، شكوفا و متجلي گرديد اما متاسفانه در همين دوران، كشورهاي شرقي علاوه بر اینکه رشد نکرد بعضا" سيري نزولي طي نمودند. البته بعضا" حركتهاي مقطعي و موردي در اين كشورها صورت می گرفت اما از آنجاييكه با كليت جامعه و فرهنگ عمومي تناسب كافي را نداشت و مورد حمايت واقع نمی شد، و به سرعت مزمحل می گرديد. میرزاتقيخان اميركبير در ايران، نمونهاي از اين دست است.
ما ایرانىها از نظر استعداد از ژاپنىها کمتر نیستیم، چون در گذشته ثابت کرده ایم که ما می توانیم پرچمدار علم و تمدن و توسعه باشیم. اما اکنون از لحاظ صنعتی ما از ژاپن عقب هستیم چرا؟ مگر ژاپنیها بعد از جنگ دوم جهانی چه کردند؟
ژاپن در چند دهه اخیر به دلیل داشتن موقعیت خاص جغرافیایى و سوق الجیشى گامهای موثری جهت توسعه برداشته و با برنامه ریزى درست و دقیق و منطبق با واقعیتها و توانمندى کشور، اصلاحات وسیع با اولویت در تخصیص منابع به نظامهاى آموزشى و تربیتى، تلاش سازمان یافته براى دست یابى به علم و فناورى، مدیریت کارآمد و داشتن مردمی سخت کوش به موفقیتهایی دست یافت.
ژاپنىها بعد از جنگ، روزانه بیش از چهارده ساعت کار مىکردند، تا کشور خودشان را آباد کنند و توسعه بدهند متوسط ساعات کار ژاپنىها در سال 1983 میلادی 2152 ساعت بوده که از تمامى کشورها بیشتر بود.
بر خلاف ما ایرانیان که از کالاهاى خارجى استقبال مىکنیم ملت ژاپن و کره جنوبى نسبت به بهرهگیرى از کالاهاى تولیدى کشور خودشان خیلى پافشارى مىکنند و کالاهاى خارجى را تحریم مىکنند.
ژاپنىها به تناسب موقعیتها و امکانات تلاش کردند و براى توسعه مملکت کوشیدند و پیروز شدند. ما هم اگر بکوشیم، پیروز خواهیم شد.
امام على(ع) به مسلمانان گوشزد نمود: «مبادا تنبلى کنید و دیگران به دستورهاى قرآن عمل کنند و پیروز شوند، اما شما در جا بزنید». می بینیم که ژاپنیها به این سخن مولا بیشتر از ما عمل کردند.
رئیسجمهور در قسمتی از مصاحبه خود با شبکه تلویزیونی آساهی و روزنامه یومیوری با ارزیابی پیشرفت اقتصاد ژاپن تصریح می کند: پیشرفت اقتصادی ژاپن نسبتاً مطلوب است، اما باید توجه داشت به همان اندازه که اقتصاد برای یک ملت مهم است ، سیاست و فرهنگ هم مهم است. یک ملت نمی تواند صرفا اقتصادی یا فرهنگی و یا سیاسی زندگی کند و نیازمند این است که همزمان در عرصههای سیاسی، اقتصادی و فرهنگی جهان حضور فعال داشته باشد. تجربه هم نشان داده همانگونه که صرفا با قدرت سیاسی نمی توان از حقوق یک ملت دفاع کرد، با قدرت اقتصادی هم نمی توان چنین اقدامی انجام داد. قدرت اقتصادی فقط رفاه مادی میآورد. انسان علاوه بر رفاه مادی، نیازمند جایگاه اجتماعی، کرامت، شخصیت سیاسی و اثر گذاری در مناسبات جهانی است.
رئیسجمهور این اظهارنظر خبرنگار را که پیشرفت ژاپن مرهون رابطه با آمریکا و کشورهای غربی است، غیرمنصفانه دانست و خاطر نشان کرد: معتقدم عامل اصلی در پیشرفت ژاپن همت مردم این کشور است. مردم ژاپن مردمی توانمند، با فرهنگ، با هوش و باپشتکار مثال زدنی هستند و عوامل اصلی پیشرفت ژاپن نیز همین مولفههای مثبت است؛ وگرنه میتوان روابط با دیگران را تنظیم کرد.
دکتر احمدینژاد با تاکید بر اینکه تنها عامل پیشرفت اقتصادی در دنیا ارتباط با دولت آمریکا نیست، یادآور شد: کشورهای دیگری هستند که بدون رابطه با آمریکا پیشرفت بسیار خوبی داشته اند و این را ما در کشورمان تجربه و ثابت کردیم. شاید ژاپن 40 سال طول کشید که به توسعه قابل قبولی از اقتصاد دسترسی پیدا کند ولی فکر نمی کنم ملت ایران 40 سال پس از رهایی (پیروزی انقلاب اسلامی) عقبتر از ژاپن باشد.
|
+| نوشته شده توسط
علی ندافی - محمدرضا نظری در
|